تبليغاتX
پاداش عضويت در سيستم درآمد فروتلي ... عشق رویاست

 
 رگ خشک درختا درد پاییز می گیره

بارون نم نمک آروم

روی جالیز می گیره

دیگه سبزی نمی مونه

همه جا برگای زرده

دیگه برگا نمی رقصن

رقص پاییز پر درده

گرمی دستای من کم شده دستاتو بده

دستای سرد منو گرم بکن

باد پاییز سرده

آفتاب تنبل پاییز دیگه قلبش سرده

بازی ابرا با خورشید منو آروم کرده

+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 8:16 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم
دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم

 منتظر لحظه ای هستم که در کنارت
بنشینم سر رو شونه هایت بگذارم....از عشق تو.....از داشتن
تو...اشک شوق ریزم

 منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش
بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم وبا تمام
وجود قلبم وعشقم را به تو هدیه کنم اری من تورا دوست دارم
وعاشقانه تو را می ستایم

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم آبان 1388ساعت 8:32 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 1:45 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

گناهم چه بوده به جز عاشقی

به جز مهربانی راستی و دلدادگی

گناهم چه بوده که این قلب پاک

اسیری شده در نگاه تو باز

گناهم چه بوده که در آسمان

ندارم امید نگاهی ز ماه

گناهم چه بوده که در روز و شب

دو چشمم بباریده در هر نفس

گناهم چه بوده که در زندگی

شدم عاشق عشق و ویرانگی

گناهم چه بوده که سر گشته ام

شب و روز نظر بر رهت بسته ام

گناهم چه بوده که عاشق شدم

ز دوری به رنگ شقایق شدم

گناهم چه بوده که عشقم تویی

تمام وجودم سراپا تویی

گناهم چه بوده مه دلخسته ام

دلم را به مهرت گرو بسته ام

گناهم چه بوده که عاشق شدم

ز دوری به رنگ شقایق شدم

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 7:41 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

شرقی ترین مصلوب در این سرزمینم

                                      شبها به دنبال خدا من در کمینم

سجاده ها تنها آلات دعا نیست

                                   فرق خدا با ما تنها یک هوا نیست

او را به جز در انتها جایی ندیدم

                                   ساکت تراز او خالقی شاکی ندیدم

بر عرشه کشتی ما کو ناخدایی

                                   شکان ما افتاد دست بی وفایی

دیشب ز فریاد خدا باران نبارید

                                    بر پهنه دشت شما ماهی نتابید

ای وای کنار یکدگراز هم جداییم

                                 وقتی بدین رنگ و ریا ها مبتلاییم

دیشب زسور مرغ حق چیزی شنیدم

                                   از انحطاط آدم و پوچی شنیدم

می گفت به خود این آدمی چه کارگاهیست

                               یک ماشین خاطره ساز لاابالیست

آن شب ز فریاد رنی خوابم نمانست

                     از وضع حمل رشک و غم خود هم ندانست

باز هم تولد باز هم تکرار جانی

                               باز هم خدا نومید نشد هی مژدگانی

دردا که از قهر خدا ما شادمانیم

                               هرگز به خود غره مشو باز انسانیم

                                   

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 2:40 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در یکشنبه دهم آبان 1388ساعت 1:8 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

و حدس میزنم شبی مرا جواب می کنی

و قصر کوچک دل مرا خراب می کنی

سر قرار عاشقی همیشه دیر کرده ای

ولی برای رفتنت عجب شتاب می کنی

من از کنار پنجره تو را نگاه می کنم

و تو به نام دیگری مرا خطاب می کنی

چه ساده در ازای یک نگاه پاک و ماندنی

هزار مرتبه مرا ز خجلت آب می کنی

به خاظر تو من همیشه با همه غریبه ام

تو کمتر از غریبه ای مرا حساب می کنی

و کاش گفته بودی از همان نگاه اولت

که بعد من دوباره دوست انتخاب میکنی

((rain girl))

+ نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 1:20 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

بن بست راهی که من دارم و تاریکه افکارم
جایی که اشکا منو خاک کردند
پس حالا بیا به تو بگم از رنج و سختی
آره من هر دم مثل دیوونه ها مستمو ولگردم
ول کردم این دنیای پستو دل کندم از هر چی که هست .  چه آخر هفته وحشتناکی همون بهتر که زودتر تموم شد خدا نکنه از این آخر هفته ها نصیب کسی .
فردا اولین روز هفته امیدوارم یکم بهتر باشه همیشه واسه خودم نقشه می کشم .
همیشه میگم از اول هفته شروع میکنم
همیشه میگم دیگه این حرفو نمی زنم دیگه اون حرفو نمیزنم
اما نمی تونم
مخصوصا بعضی وقتا که دیگه خیلی حالم بده یه چیزایی میگم که شاید آدم مست هم نمیگه .
واقعا متاسفم ...

+ نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 1:14 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

 

به تو می گم یه کلمه دوست دارم یه عالمه

برو حرفات تو گوشمه برو یادت تو دلمه 

توی چشمام نگاه نکن دست منو رها نکن

دیگه بسه گریه نکن دیگه بسه گریه نکننن

+ نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 1:11 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 6:38 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در دوشنبه بیستم مهر 1388ساعت 3:24 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در جمعه هفدهم مهر 1388ساعت 1:30 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

 چرا همیشه ........

اون چیزی که .............

ما فکر می کنیم..............

اتفاق نمی افته

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم مهر 1388ساعت 7:46 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 4:11 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

 

کار عمر آسان گرفتم کار عشق آسان نشد…

سر به صحراها نهادم بهر دل سامان نشد ناله را از ياد بردم ديگر اين دل دل نماند…

سرد و خاموش اوفتادم ديگر اين جان جان نشد

+ نوشته شده در سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 2:20 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه ششم مهر 1388ساعت 7:29 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

در تنگنای یک غروب

در خم کوچه خیال

در آخرین دم های تابستان

در زیر ریز باران آغاز پائیزی

یاد تو و سیاه مشق های من

تنها قدم زدنهای سر به هوا

پیاده روهای بی انتها

ذهن های مغشوش

فکرهای بیهوده .......!!!

روزهائی که شب می شوند

شب هائی که روز می شوند

شب ها و روزها که از پی هم

میشوند تهی از ناباورانه ها

در وارونگی این روزمره گی ها

و من که هیچگاه نمیرسم به " من"

در آئینه هم نگاه "من" غریبه با من است

میبینی............؟؟؟

دست های من هم غریبه با هم اند

اگر چه هر روز با هم اند

میدانی .......!

روزی خواهم سپرد

همه این هذیان نوشته ها را

بدست باد سرنوشت

روزی که باران و باد

سنگ نبشه ام را

 بشویند و من

گمنام بمانم در این سکوت.....!!!

 

برگرفته از سایت http://lost-horizon.blogfa.com  نوشته نیما هومن

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم مهر 1388ساعت 8:58 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 7:26 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

 

نمی دانم چه می خواهم خدایا ، به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته من ، چرا افسرده است این قلب پرسوز

ز جمع آشنایان می گریزم ، به كنجی می خزم آرام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تیرگیها ، به بیمار دل خود می دهم گوش

گریزانم از این مردم كه با من، به ظاهر همدم و یكرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت ، به دامانم دو صد پیرایه بستند

از این مردم كه تا شعرم شنیدند ، برویم چون گلی خوشبو شكفتند

ولی آن دم كه در خلوت نشستند ، مرا دیوانه ای بدنام گفتند

دل من ای دل دیوانه من ، كه می سوزی از این بیگانگی ها

مكن دیگر ز دست غیر فریاد ، خدا را بس كن این دیوانگی ها

*

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم شهریور 1388ساعت 9:49 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

http://files.myopera.com/ahadpop/cartpostal/bi-kesi.jpg

+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم شهریور 1388ساعت 1:52 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

چه ساده بودم وقتی چشمانم تو را انتخاب کرد...

چه ساده بودم وقتی دلم گفت:او...

چه ساده بودم وقتی نگاه تو مرا جذب کرد ...

چه ساده وقتی فکر میکردم فقط مرا داری...

چه ساده بودم وقتی گفتی میروم ...

ولی من باور نکردم ...

چه ساده بودم وقتی همه حرفهایت را شوخی کودکانه ای بیش حساب نکردم...

چه ساده بودم وقتی که همه اشتباهاتت را به پای خودم نوشتم ...

هنوز هم ساده ام که فکر میکنم بر میگردی ...

+ نوشته شده در جمعه بیستم شهریور 1388ساعت 8:33 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 12:34 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

 

آری اغاز دوست داشتن است گر چه پایان راه ناپیداست


من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست

+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم شهریور 1388ساعت 9:53 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم شهریور 1388ساعت 1:54 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

 

+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم شهریور 1388ساعت 1:54 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در جمعه سیزدهم شهریور 1388ساعت 2:49 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

اگه با دیدن من غم تو دلت جون میگیره

میمیرم که تا ابد قلب تو آروم بگیره

اگه با بودن من باغ تو ویروونه میشه

میرم اما میدونم دل بی تو دیوونه میشه

مرحمی از شب چشمات واسه داردام نداری

خورشیدی اما خبر از تن سردم نداری

+ نوشته شده در سه شنبه دهم شهریور 1388ساعت 1:52 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 5:54 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388ساعت 3:59 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

سفر كرده

     دیگر در انتظار که باشم ؟

           زیرا مرا هوای کسی نیست

                 روزی گرم هزار هوس بود

                             امروز ،‌ دیگرم هوسی نیست

                                              زندان من که زندگیم بود

                                                            دیوارهای سخن وسیه داشت

جان مرا به خیره تبه کرد

         عمر مرا به هرزه تبه داشت

                    در من سرود گمشده ای بود

                           کان را کسی نخواند و نپرداخت

                                        هرگز مرا چنان که منستم

                                                       یک آفریده زین همه نشناخت

بس درد داشتم که بگویم

         اما دلم نگفت و نهان کرد

                     بیهوده بود هر چه سرودم

                                  با این سروده ها چه توان کرد ؟

دردا که کس نگفت و نپرسید

کاخر چه بود و چیست گناهم

گر سرنوشت من همه این بود

نفرین به سرنوشت سیاهم

ای مرگ ، ای سپیده دم دور

براین شب ، سیاه فروتاب

تنها در انتظار تو هستم

بشتاب ، ای نیامده ، بشتاب

+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم مرداد 1388ساعت 8:35 بعد از ظهر توسط مسعود.مرادیان |

وقتی کسی نيست که به دادت برسه پس داد نزن،
سکوت کن،
شايد از سکوتت همه بفهمن که چه قدر درد و رنج توي وجودت انباشته شده،
فرياد دردت رو دوا نميکنه،
اما سکوت شايد نتونه دردتو از بين ببره
اما ميتونه خيلی راحت تو را از اين دنياي مسخره نجات بده

(راه رسم عاشقی و دل بردن و می دونی کاشکی یادت می دادن یه ذره مهربونی ...)



شبی که آوای نی تو شنیدم
چو آهوی تشنه پی تو دویدم
دوان دوان تا لب چشمه رسیدم
نشانه ای از نی و نغمه ندیدم
تو ای پری کجایی؟
که رخ نمی نمایی
از آن بهشت پنهان
دری نمی گشایی
من همه جا پی تو گشته ام
از مه و مهر نشان گرفته ام
بوی تو را ، ز گل شنیده ام
دامن گل از آن گرفته ام
تو ای پری کجایی؟
که رخ نمی نمایی
از آن بهشت پنهان
دری نمی گشایی
دل من سرگشته تو
نفسم آغشته تو
به باغ رویاها چو گلت بویم
در آب و آیینه چو مهت جویم
تو ای پری کجایی
در این شب یلدا ز پی ات پویم
به خواب و بیداری سخنت گویم
تو ای پری کجایی
مه و ستاره درد من می دانند
که همچو من پی تو سرگردانند
شبی کنار چشمه پیدا شو
میان اشک من چو گل وا شو
تو ای پری کجایی؟
که رخ نمی نمایی
از آن بهشت پنهان
دری نمی گشایی